Esîr-i nefse kul oldun yeter gel bu hevâdan geç
Bu ömrü kîl ü kâl ile çürüttün bu sivâdan geç

Yediğin su ile toprak kamu giydiklerin nârdır
Bu âlem âşiyandır gel bırak berzah yuvadan geç

Gel ey sûfi kıl insâfı bırak gel Zeyd ile Amr'ı
Geçirme yok yere ömrü hased kibr ü riyâdan geç

Yalancı nefse kul olma düşün bir mebde-i aslın
Bulup bir mürşid-i kâmil bütün bey' ü şirâdan geç

Bulup Sâmî gibi şâhı görürsün ulu dergâhı
Olup her ilme âgâhı kamu ağ u karadan geç

Cihânın yaz ü kışın gör ne etmiş Perver işin gör
Hemân sen kendi işin gör misafirsin buradan geç

Hemân ref' idegör varlık hicâbın sen dahi Salih
Görünsün sana vahdet âfitâbı mâcerâdan geç

Açıklamalar

Hevâ: Nefsin arzuları.

Kîl ü kâl: Dedikodu.

Sivâ: Nefsin tutkuları, hazlar.

Nâr: Ateş.

Âlem: Dünya.

Âşiyan: Yuva, ev.

Berzah yuva: Geçici yuva, ara, aslı olmayan.

Zeyd ile Amr: Ahmet - Mehmet dememiz gibi.

Mebde-i asl: Kök, asıl, yaratılış sebebi.

Bey ü şirâ: Alış - veriş.

Perver: Allah.

Âfitâb: Güneş, güneş gibi güzel.