Ey nefha-i cân bülbülü gizleme cânân sendedir
Aratma gel ehl-i dili ol gül-ü handân sendedir

Düştün anâsır bendine aldandın anın fendine
Şehr-i hakîkat semtine cezb ile devrân sendedir

Emmâre nefsin sözleri dönderdi Hak'dan yüzleri
Dîv-i recîmden bizleri kurtar ki meydân sendedir

Râh-ı hakîkat rehberi şâh-ı velâyet serveri
Kıl kâm(ı)yâb bu kemteri her türlü ihsân sendedir

Kesretten erip vahdete mir'ât olubsun Hazrete
Bizi eriştir vuslata hem peyk-i Rahmân sendedir

Bahrül-hayâtın âbısın âşıkların mihrâbısın
Şehr-i ulûmun bâbısın esrâr-ı bürhân sendedir

Kenzül-hakâyık mahremi cemül-meşâyih ekremi
Bu kâinatın efhamı mühr-ü Süleymân sendedir

Yüzüne çekmişsin nikâb kimden edersin ihticâb
Ey mazhar-ı âlî-cenâb şems-i şebistân sendedir

Nutkun Mesîhâ'nın demi âşıkların olmaz gamı
Sun bizlere câm-ı cem'i bu denlü atşân sendedir

Yoluna bu cânım fedâ aşkın bana olsun gıdâ
Ey Sâmî-yi nûr-u Hudâ derdime dermân sendedir

Aşkına cümle pîrlerin gönder hakîkat şîrlerin
Kahr et bu nefsim askerin emr ile fermân sendedir

Salih diler senden meded ey mahrem-i sırr-ı Ahad
Hem mazhar-ı Ferd i Samed ol Kâf-ı Kur'ân sendedir

Açıklamalar

Nefha: Üfürme, soluk.

Ehl-i dil: Gönül ehli, güzel adam.

Gül-ü handân: Gülen, güler gibi, açılmış gül.

Anâsır bendi: Madde âlemini meydana getiren dört unsur; toprak, su, hava, ateş.

Fend: Yalan, dolan.

Emmâre nefs: Emreden nefis.

Dîv-i recîm: Şeytan, dev.

Râh-ı hakîkat: Hakikat yolu.

Şâh-ı velâyet: Velayetin şahı.

Server: Baş, başkan.

Kâm yâb: Arzusuna ulaşmış.

Kemter: Aşağı, bayağı.

Kesret: Çokluk.

Mir’ât: Ayna.

Vuslat: Ulaşma, kavuşma.

Peyk-i Rahmân: Allah'ın habercisi.

Bahrül-Hayâtın âbı: Hayat denizinin suyu.

Mihrâb: Kıble, yöneldiği yer.

Şehr-i Ulûmun bâbı: İlimler şehrinin kapısı.

Esrâr-ı bürhân: Sırların delili, hücceti.

Kenzül-hakâyık: Hakikat hazinesi.

Cemül-meşâyih: Şeyhlerin tamamı.

Ekrem: Çok keremli.

Efham: Çok ulu, pek yüksek.

Nikâb: Örtü.

İhticâb: Saklanma, örtünme.

Âlî-cenâb: Vakar ile yardım eden.

Şems-i şebistân: Gece güneşi, ışık.

Nutk: Söz, sohbet.

Mesîhâ: Hz. İsa (a.s.).

Dem: Soluk, nefes.

Câm-ı cem: Burada (aşk ve muhabbet).

Bu denlü atşân: Bu kadar susamış kişi.

Şîrler: Arslanlar.

Ferdi Samed: Kimseye ihtiyacı olmayan (Allah’ın sıfatı).