Safâsından doyulmaz zât-ı bahrin
Belâsından usandım işbu dehrin

Kimine içirir şehd ile şehdâb
Bana her dem sunar cevr ile zehrin

Adem berzahlarından oldum âdem
Vefâsın görmedim hergiz bu şehrin

Eder sevdiklerin dil şehrine şâh
Bize çekdirmede derd ile kahrın

Aradım bulmadım bir yâr-ı sâdık
Dolaştım bu kadar berr ile bahrin

Kişi kendi Süleymân olmayınca
Süleymân kimseye verir mi mührin

Pîr-i Sâmî'ye sıdk ile gulâm ol
Tulû etsin senin kalbinde nehrin

Bu yer bir gün olur Salih seni yer
Açılmazsa eğer bend ile sihrin

Açıklamalar

Zât-ı bahrin: Deniz, deniz gibi zatın.

Dehr: Zaman, dünya.

Şehd-şehdâb: Bal - bal şerbeti.

Adem: Yokluk.

Hergiz: Asla.

Berr: Kara.

Bahr: Su, deniz.

Gulâm: Köle.

Tulû etmek: Doğmak.

Nehr: Akan, akıp duran.

Bend ile sihr: Bağ, kayıt ve sihr, büyü.