Page 276 - Gülden Bülbüllere Teveccüh Sohbetleri - Abdurrahim Reyhan Erzincani

274 Gülden Bülbüllere

nihandır’, buyuruyor. İşte nihan, yani bu âlemlerde olan sırlar nihan gizliyse, o zaman
aşikâr olur.

Bir de insanlarda havf âlemi var. Ama biz havfın ismini söylüyoruz. Her ne kadar
Cenabı Hak “Muttaki olun, en çok muttaki olanınız en çok Allah’tan korkanınız.”,
buyuruyor. Ama bu havf muttakide olamaz. Allah’ın buyurmuş olduğu havf muttakide
olamaz. Çünkü bak: “Ela inne Evliyâallahi la havfun aleyhim velahum yehzanun.”
14
buyuruyor. Bak, bu muttakide değildir, Cenabı Hak bu havfı velîler için buyurmuştur.
Ama biz bu havfı nasıl anlayacağız? Zannediyoruz ki biz Allah’tan korkuyoruz. Evet,
“Bütün hikmetlerin başı Allah korkusudur.” 15 . Ama burada ölçü var mı? Yok. Ama biz
niye Allah’tan korkuyoruz? Allah’ın gazabından korkuyoruz, günah işleriz, isyan ederiz,
aşağı düşeriz veyahut da Allah bize hastalık verir, yokluk verir, fakirlik verir, bir kaza
verir, bir bela verir, bunlar değil. Evliyâullah’ın korkusu bunlar değil.

Onun için insanlar da bir havf âlemi var. Böyle bir insan işte muttaki oluyor, en çok
Allah’tan korkan o oluyor, en çok Allah’a yaklaşan da o olmuştur.

Evet, bir de ondan sonra ahfa âlemi var ki ahfa âlemine ulaşanda nasıl ki mesela bir
milyon kişinin önüne geçmiştir. Bugün Beytullah’ta ne oluyor? Bin kişinin önüne
geçmiş imamlık yapıyor, bir milyon kişinin önüne geçmiş imamlık yapıyor.
Ahfa âleminde olunca mihraba geçmiştir. Yani onun vücudu bir mihrap şeklini almıştır
ki o mihraptadır. Bütün insanlar içinde bu şeylerden geçenlerin, kalp âlemine
ulaşanların, ruh âlemine ulaşanların, sır âlemine ulaşanların, havf âlemine ulaşanların
hepsinin önüne geçmiştir.
Bir de kalp gözünün makamı vardır.
Bak, insanlarda bu kutsal makamlar açılmazsa neye benzer? Bakın Cenabı Hak ayet-i
kerimede buyuruyor, “Senürihim âyâtina fil âfaki vefi enfüsihim innehu ala külli şey’in
şehîd” . Bu ayeti kerimede Cenabı Hak, insanlardaki kalbin büyüklüğünü ifade ediyor,
16
kalbin büyüklüğünü emrediyor. Ama kalp açılırsa, açılmazsa büyüklerimiz misalini de
şöyle veriyorlar.

Ulu bir ağacın çekirdeğini düşünelim, mesela bir incir ağacı. İncirin içinde binden fazla
çekirdeği var. O kadar ufak çekirdeği var. O en ufak bir çekirdeğin içinde o incir
ağacının kökü, gövdesi, yaprakları, meyvesi, dalı her şeyi onun içerisinde mevcut. Ama
o çekirdek patlarsa, büyürse, meydana çıkaracak. Patlamazsa ne olacak? Çürüyüp
gidecek.
İşte insanın kıymeti budur, insanın büyüklüğü budur, insanın güzelliği budur. Ne
zaman ki onun da kalbi açılırsa olur.
Ama sen kalbini açamazsın. Eğer sen kalbini açabilseydin, Cenabı Hak “Sadık olun.”
buyurmuyor; ama Cenabı Hak “Sadıklarla olun.” buyuruyor. Burada iki mana var, bir
manası, zâhir meşayihe bağlan. Bütün mürşidi olmayanlar sadıklarla olabilir mi?

14 Yunus 10:62
15 Taberani, El-Münavi, Fevzü’l Kadir-3:574
16 Fussilet 41:53