Page 447 - Gülden Bülbüllere Teveccüh Sohbetleri - Abdurrahim Reyhan Erzincani

Teveccüh Sohbetleri 447

Ne oluyorsa teveccühte oluyor.
Bakın teveccühte insanların kalbine zikir tohumu ekiliyor. Zikir tohumu teveccühte
ekilirmiş. Ama tabii ki bir zikir tohumu ekilmesi için o tohumun bitmesine bir zaman
vardır, bir zaman gerekiyor.
Ama bir de var ki tohumu bitirecek tarlaya, toprağa tohumu atarlar. Bir ağa, eskiden
vardı yine var. Bir tarlası var verir marabaya. Eskiden öküzdü şimdi motor, çiftini de
verir, aletini edevatını da verir. Ona der ki:
—Bu tarlayı sür, hazır et; havalandır o tarlayı iyice hazır et.
Tohum ekileceği zaman ağa gider tarlaya bakar. O, tarlayı eğer güzel sürmüşse,
halletmişse tohumunu verir, edememişse tohumunu vermez. O tarlaya tohumu ekmez.
Der ki:

—Bu toprağı hazır edememişsin, tohum bitirecek bir hale getirmemişsin; ben buraya
tohum vermem.
Bundaki maksadımız şudur: Mademki ıraklardan dolandınız, ıraklardan geldiniz,
zahmet çekip geldiniz, para harcadınız geldiniz, aç kaldınız, uykusuz kaldınız. Bir arzu
var burada, o arzu bunların hepsini yok ediyor. Zahmeti de yok ediyor, açlığı da yok
ediyor, uykusuzluğu da yok ediyor.
Bir arzunuz var, geldiniz buraya. Bu arzunun da bir noktası vardır. Dün değil evvelsi
günden buraya geldiniz, evet bu zahmetleri, bu meşakkatleri çektiniz.
Şimdi bizim teveccühümüzün bir saat müddeti olur. Sohbetten sonra teveccüh başlar
ve bir saat sürer. Zaten izdiham var dışarıda. Evet, bir saat sürer belki bir buçuk, en
fazla bir buçuk saate gider. Bir saatten aşağı olmaz. Bir saat zarfında bütün işte
dikkatinizi burada toplayacaksınız.
Bir arzu ile bu kadar zahmetler, meşakkatler çektiniz; toplandınız geldinizse bir saat de
ayık olacaksınız.
Ne bulacaksanız o bir saatte bulacaksınız.
Ne olacaksa o saatte olacak. Ecri de o saatte, mükâfatı da o saatte, terakkisi makamı da
o saatte. İşte onun için:
Teveccüh olunca her bir ihvâna
Mürde kalplerimiz gelirler câna

Sen yıllar boyunca kendi iradenle çalışsan zikrin ile kalbini diriltemezsin.
Ama bu teveccühte dirilecektir.
Yalnız burada bir inanç var; inanç, inanmak var.

İman nedir? İnanmaktır.
Neye inanacağız? Hak olan her şeye inanacağız.
Tarikat da haktır, bizim bu amelimiz de haktır. Teveccühün büyük bir amel olduğuna
inanacağız.