Page 531 - Gülden Bülbüllere Teveccüh Sohbetleri - Abdurrahim Reyhan Erzincani

532 Gülden Bülbüllere

Resulullah’ı sevmişse, zaten Resulullah sevgisi Allah sevgisidir.
Allah’ı sevmişse zaten Allah sevgisi, fark etmez.
Ama yalnız bir müritte hal olabilir. Eğer bir mürit esma nuru ile idare ediliyorsa o, şeyh
efendiyi çok sever. Ama zâhirde de o şeyh efendi Resulullah falan değildir. Hatadır, bu
isyandır, bu şirktir. Ama gelin hakikate, sevebilir, Resulullah Efendimiz’den fazla
sevebilir. Ama o sevgi neyin sevgisi? Resulullah’tan geliyor. Resulullah’a nereden
geliyor? Allah’tan geliyor.
Bak, şimdi müridin bir tanesi camiyi temizliyormuş. Hızır (a.s) geçmiş onun karşısına,
demiş ki:
—Yüzüme bak, mürit de:
—Benim bakılacak yüzüm var, başka yüze bakmam ben, demiş.
Birini tam seven öbürlerini sevemez.

Demiş:
—Ben Hızır’ım.
—Benim Hızır’ım da var, demiş.

Evet, her şeyh kendi müridinin Hızır’ıdır.
Bu ihlâstır. Tarikatın bir şartı da ihlâstır.
Eğer mürit şeyhini vaktin Hızır’ı bilmezse ondan feyiz almaz veya arasında vaktin
kutbu vardır. Vaktin kutbu derecelenerekten Hızır’dan emir almaz. Hızır onların
emrindedir. Hızır, vaktin kutbundan, gavsından ileri değildir.

Peki, demiş:
—Ben senin şeyh efendine feyiz veririm.
—Feyzi ben şeyhimden alıyorum.
Ne yaptıysa yüzüne baktıramamış. Ondan kurtulmak için keskin bir cevap vermiş.
Demiş ki:
Şöyle ki Allah’dır sözüm
Bir yüzdedir iki gözüm

Yardır bütün özüm
Ben în ü anı neylerem
Diyor ki sen beni ayıramazsın, bir yüze bakıyorum. Zikrim Allah, Allah’ı zikrediyorum.
Ama bir yüze bakıyorum, o yüzü sen benden ayıramazsın. O yüz beni yaktı, kavurdu.
Onun için daha hareket olmaz, bakacağı olmaz.

Onun için ben ne yapacağım, benim bakılacak bir yüzüm var, başkasının bakacağına
bakmam.
Onun için: