Page 68 - Gülden Bülbüllere Teveccüh Sohbetleri - Abdurrahim Reyhan Erzincani

64 Gülden Bülbüllere

İşte kalbe gelen bütün şuğul düşünceleri atıp kalbinle Allah’ı zikredeceksin. Çünkü
gönül Allah’ı zikredecek bir yerdir. Cenabı Hak “Hiçbir mekâna sığmam, mümin
kulumun kalbine sığarım.” buyuruyor.
16
Ama hangi kalp? Allah’ı zikreden kalp.

Cenabı Hak “Nahnü akrabu, kulum ben sana şah damarından daha yakınım.”
buyuruyor. Şah damarı nerede? Kalpte. Hangi kalpte bu? Allah’ı zikreden kalpte.
Demek ki:

Estağfurullah nidası ile gözlerinizi yumacaksınız, yirmi beş istiğfar okuyacaksınız,
ondan sonra daha yapacağınız bir şey yoktur. Kalbinizi Allah’la meşgul edeceksiniz,
kalbinize geleni atacaksınız, ta ki amelin sonuna kadar.
Sonu ne zaman?

Sonu da işte siz istiğfarı okuduktan sonra, üç defa sonradan bir istiğfar sesi daha
duyacaksınız, onu siz işitmeyin, onu teveccüh yapan bu günahkar yapıyorsa, bunu biz
okuyoruz, onu siz okumazsınız.
Hatta yirmi beş istiğfarı okuyoruz da, üçünü aşikâr, yirmi ikisini gizli okuyoruz.

Ondan sonra duaları var, gizli, aşikâr okuyoruz.

Namazı var kılıyoruz, o bize ait, size değil.
Ondan sonra teveccühü yapmaya başlıyoruz.

Teveccühte saflar arasında geziyoruz, gönlümüze ne doluyorsa, ne himmet oluyorsa,
kelamı kibar, ehli dilin kelamlarını okuyoruz.

Sırtlarınıza el vuruluyor. İşte teveccühün yapılışı budur.
Bu sırta el vurmak var ya, hikmet-i ilahi, bu büyüklerimizin emri, insanların o iki kürek
kemiğinin arasındaki çukur derin olan yerde kalbin bir penceresi varmış, oradan şeytan
vesvese veriyormuş, orası kapanıyormuş.

Bu kelamı kibarlar okunduğu zaman, bu kelamı kibarların da hakikati insanların
kalbinde canlanıyormuş. Artık tarlana sen tohumu ekiyorsun, onu bitirmek için bir
zamanı var, zamanı gelecek ki bitsin.

O tarlaya atılan tohumu çürütmemek lazım, onu muhafaza etmek lazım. Öyle olmazsa
zaten bizim say’ımızın bir kıymeti olmaz. Say’ımızın bir kıymeti varsa tabii ki ne var?
Tarlaya ekilen tohumu muhafaza etmek lazım.
Bir defa tarlayı tohumu bitirecek hale getirmek lazım. Ektin, bir de ona sahip olacaksın
ki bitirsin. Hani artık tohumu ne gibi şeylerden, zarar verecek şeylerden koruyacaksın
ki tohum bitsin. Bittikten sonra onu muhafaza edeceksin ki büyüsün. Bir de büyümesi
var.

16 Alusi Ruh’ul Me’ani XX.101