Page 389 - Gülden Bülbüllere Teveccüh Sohbetleri - Abdurrahim Reyhan Erzincani

388 Gülden Bülbüllere

Müddei gamdan halas olmak diler ben istemem
Müddei, bunu bilmeyenler anlamayanlarda başka gamlar var. Bunlar o gamdan
kurtulmak isterler. Hâlbuki ben bu gamdan kurtulmak istemem.
Evet, işte burada efendiler, teveccühün sonuna kadar gözlerinizi açmayın. Teveccühün
sonu ne zaman olacak?

Teveccühün namazı var, kılacağız. Allah kabul etsin noksanıyla. Biz namazı kılacağız.
Namazından sonra gizli aşikâr duaları var, okunur.

O işte başlangıcında 25 istiğfarı okuyorsunuz. Sonradan o üç istiğfarı biz aşikâr
okuyacağız ama 22’sini de gizli okuyoruz. Onları siz okumazsınız. Ondan sonra
teveccüh yapmaya kalkacağız. Bu usulünce oturulmuş böyle saflar arasında gezeceğiz.
Kelamı kibarlar ne himmet olursa, gönlümüze ne doğdururlarsa, pîrimizin himmeti ne
gelirse onu okuruz. Evet, bak, Sâlih Baba ne buyurmuş:
Kibrid-i ahmerdir şeyhin nefesi
Yakar dil şehrinde bırakmaz pası

Hangi kiri, pası yakacak? Gönlümüzde olan dünya arzularını, mal sevgisi, evlat sevgisi,
makam sevgisini bunları yakacak, bunları yok edecek.

Kibrid-i ahmerdir şeyhin nefesi
Bu nefes; teveccühte olan, bu nefes teveccühte okumuş olduğumuz ebyattır.
Aslında bir de nefes vardır ama bununla başa çıkılmıyor, bunu işleyemiyoruz.
Evet, nefes denilince çıkan kelamlar da bir nefestir.

Kibrid-i ahmerdir şeyhin nefesi
Yakar dil şehrinde bırakmaz pası
Beraberdir Pîri Tâğî Mevlâsı

Daim cezbederler buraya bizi
Biz de işte onun için ifademiz şu ki: “Daim cezbederler me’vâya bizi, Beraberdir Dede
Paşa Mevlâsı”. O, beraberdir. O, olmasa biz ağız açıp konuşamayız, adım atamayız,
inandıysak böyledir. Allah inancımızdan ayırmasın. Çünkü niçin, evvela bir defa:
Bihamdillah kamu varım sen oldun

Her eşyada talepkârım sen oldun
Neye baksam seni anda görürem
Bu manadan medetkârım sen oldun
Evvela biz muhakkak ve muhakkak ki riya değil hâşâ;

Bihamdillah kamu varım sen oldun
Her varlığımızı ona teslim ettik. Her varlığımızın onun olduğunu bildik de ondan
sonra bizde bu ihsan oldu, niye olmasın. Biz nimetimizin nankörü olmayalım. Evet: